Even voorstellen..

Hallo, ik ben Monique Le Grand, 31 jaar, 1.65m en weeg 102 kg.
In het weekblad Prive lees ik een advertentie van Diana Gabriels.
Mijn interesse gaat in eerste instantie uit naar een maagband. Ik ben op dat moment 31 jaar en met een lengte
van 1.65 meter weeg ik 102 kilo. Nog nooit ben ik zo zwaar geweest. Ik walg van mijn eigen lichaam.

-

De lasten van mijn overgewicht

Het is bij mij het bekende verhaal. Altijd ben ik al te zwaar geweest en ik weet niet anders dat ik aan het lijnen ben.
Ik heb alles geprobeerd. Natuurlijk viel ik af maar ook ik had last van het zogenaamde jojo effect.
Maar nu na mijn twee zwangerschappen was het toch echt topzwaar.
Sporten kon niet meer en ik kreeg last van mijn gewrichten.
Ook op mijn werk, als politieagent, kreeg ik steeds meer problemen.
Een groter uniform dan maat 48 is er niet en moet voor je gemaakt worden.
Ook voelde ik mij als “dikke” agent niet echt prettig en ik kon een aantal werkzaamheden ook
niet meer uitvoeren (ik hoefde echt geen achtervolging in te zetten).

Het grootste probleem

Maar het grootste probleem voor mij was dat mijn dochter binnenkort 4 jaar werd en naar de basisschool zou gaan.
Ik zag mij daar al staan als dikke moeder. In mijn gedachten zou zij daar mee gepest gaan worden en dat was
het laatste wat ik wilde. Dus ik heb gebeld naar Diana Gabriels en ik had binnen enkele dagen een gesprek met Diana.
Na dit gesprek besloot ik tot het plaatsen van een maagband. Dat kon al heel snel en dit zou gaan gebeuren op 19 september.

-

De grote dag

19 September
Om 14:00 uur moest ik in het Medical center Rotterdam Airport zijn.
Na een consult in groepsverband met de internist zou de maagband geplaatst gaan worden.
Maar bij het plaatsen bleek dat ik een scheur in mijn middenrif had en dat daardoor de maagband niet geplaatst kon worden.
Dat was een grote teleurstelling.Die dag heb ik opnieuw contact opgenomen met Diana Gabriels.
Via Diana werd in overleg met chirurg Marc Vertruyen overlegd dat ik wel in aanmerking zou kunnen
komen voor een maagband. Daarvoor moest ik wel naar een ziekenhuis in België en daar zou door middel van
een maagfoto gekeken worden of het zou kunnen. Dit kon al binnen een aantal dagen.
Er werd een afspraak gemaakt op dinsdag 25 september bij chirurg Marc Vertruyen in een ziekenhuis in Brussel.
Bij deze afspraak bleek dat er inderdaad een maagband kon worden geplaatst. Dit zou gaan gebeuren op 12 oktober.

-

De echte grote dag

12 Oktober: 98 kilo
Op 07:00 uur moest ik in het ziekenhuis zijn. Ik moest nuchter zijn en ik wist ik 1 nacht in het ziekenhuis zou moeten blijven.
Mijn moeder zou die dag bij mij blijven en ‘s nachts in de buurt in een hotelkamer gaan slapen.
Mijn Frans is namelijk heel slecht en weinig personeelsleden van het ziekenhuis spreken Nederlands.
Die dag werd ik om 08:00 uur geopereerd. Om 11:00 uur was ik terug in mijn kamer.
Ik had haast geen pijn en had voldoende aan een Paracetamol.
Ze hadden echter vergeten te vertellen dat je de 1e 12 uur plat moest blijven liggen i.v.m. de gassen die tijdens
de operatie in mijn buik waren gespoten. Toen ik dus omhoog ging zitten, kreeg ik pijn in mijn schouders.
Later bleek deze pijn dus afkomstig van deze gassen en de pijn bleek 5 kleine sneetjes en 1 snee van 4 cm
ter hoogte van mijn maag te hebben. Hiervan heb ik geen last gehad.
Alleen het bobbeltje in mijn buik voelde de eerste dagen heel vreemd aan.
Ik durfde niet op mijn buik te slapen. Maar het deed geen pijn.
De volgende dag kon ik naar huis en ik moest na 6 weken een afspraak maken
voor de 1e aanpassing van de band als dit nodig mocht zijn.ween na enkele dagen.

–

Persee afvallen

De eerste dagen na mijn operatie heb ik weinig gegeten.
Niet dat het niet kon maar ik wist dat dit beter was.
De dagen daarop bleek dat ik nog veel kon eten en eigenlijk helemaal geen last had van de maagband.
Dit was voor mij wel een teleurstelling. Maar toch ging ik anders eten. Ik wilde perse afvallen.
Niet alleen voor mijzelf maar ook voor mijn man en mijn omgeving.
De operatie had veel geld gekost. Vanaf die tijd ben ik ook weer gaan sporten (hardlopen).

–

-9.2 kilo

Op 1 december had ik mijn 1e controle bij Diana Gabriels.
Ik bleek 9.2 kilo te zijn afgevallen. Ik woog 88.8 kilo In overleg besloot ik om
de 3 weken mijn gewicht te laten controleren. Dat was dan ook een datum waar ik naartoe kon leven.

-

De eerste aanpassing

Op 4 december had ik mijn 1e aanpassing van mijn maagband.
Dat steuntje in de rug had ik wel nodig. Er werd 2 cc in mijn maagband gespoten.
Dit gebeurde met een naald maar deed ook weer geen pijn.

-

De tweede aanpassing

Op 08 januari had ik mij 2e aanpassing van mijn maagband.
Opnieuw werd er 1 cc in mijn maagband gespoten.
Op 11 januari 2002 woog ik 83.6 kilo en was ik dus weer 5 kilo afgevallen.
In totaal was ik dus toen 14.2 kilo afgevallen.
En sindsdien veranderde mijn leven en mijn eetgewoonten.
Ik kon ineens niet alles meer eten en moest ook leren anders te eten.
In die tijd heb ik ook geleerd wat overgeven is.

-

Leerproces

Want dat deed ik regelmatig als ik weer eens teveel of te vlug had gegeten.
Ik leerde dat ik geen vlees, bruin brood kon eten. Ook moest ik tijd nemen voor mijn eten.
Ik ging kleine porties eten om de twee uur. Ook kon ik niet drinken bij mijn eten.
Dit duurde wel even voor dat ik dat door had. Want het is heel raar om van een klein beetje eten vol te zitten.
Ik heb nog 3 maanden mijn bord vol geschept terwijll ik wist dat ik maar 1/3 op kon of nog minder.
In die tijd heb ik ook geleerd om soep te eten. En dat deed ik dan ook in alle soorten.
Maar dit had dan ook wel succes.

-

Mijn persoonlijke succes

Met de combinatie met het sporten vielen de kilo’s er af. In maart woog ik 78.4 kilo
en was ik dus al haast 19.6 kilo afgevallen. Op 10 maart had ik mijn persoonlijke succes.
Met mijn vader heb ik de bruggeloop van Rotterdam gelopen (15 km).
Wie had dit ooit gedacht.

-

Streefgewicht

Eind juni woog ik 67.6 kilo en was ik dus 34,4 kilo afgevallen.
Mijn streefgewicht was gezet op 65 kilo. Op 31 augustus haalde ik dit.
Ik woog toen 64.8 kilo. In totaal was ik toen 37.2 kilo afgevallen binnen 1 jaar.

-

Een jaar later..

Het is nu oktober. Ik blijf rond de 65 kilo hangen en ik val niet meer af.
Mijn hele leven is veranderd. Ik ging van maat 48 naar maatje 38.
Nog steeds kan ik heel slecht vlees eten en bruin brood.
Maar voor de rest gaat het goed zolang ik maar tijd neem voor mijn eten.
Ik denk dat het mijn hele leven een gevecht blijft want ik heb een eetprobleem.
Maar met de maagband heb ik deze goed onder controle.
Op de vraag wat ik nog als doel heb gesteld is dat ik hoop dat ik op dit gewicht blijf en dat ik van het leven mag blijven genieten.

-

Steun

Ik had nooit gedacht dat ik een mooi, gezond lichaam zou hebben.
Maar het is me gelukt met hulp en steun van mijn man, mijn ouders en de medewerkers van Diana Gabriels.

-

Bedankt hiervoor,
Monique Le Grand